Selenium – Voordelen en informatie | MyMineralMix
Selenium – Voordelen en informatie
Het spoorelement selenium (chemisch elementsymbool Se), dat zijn naam ontleent aan de Griekse maangodin Selene, behoort tot de groep van chalcogenen ('erts-vormers') en werd in 1817 ontdekt door de Zweedse chemicus Jöns Jakob Berzelius. In de levenloze natuur wordt selenium meestal aangetroffen als bijmengsel in zwavelhoudende ertsen, de zogenaamde metalloseleniden. Biomedisch zijn de volgende seleniumvormen van belang:
- Anorganisch selenaat (SeO42−) en seleniet (SeO32−): Deze vormen komen voor in water, zeevruchten en seleniumhoudende supplementen.
- Organisch gebonden selenocysteïne (SeCys) en selenomethionine (SeMet): In plantaardige voedingsmiddelen overheerst selenomethionine; bij dierlijke voedingsmiddelen wordt vooral selenocysteïne aangetroffen.
Functies van selenium
De totale hoeveelheid selenium in het lichaam van een volwassene varieert tussen de 10 en 15 mg en is wijdverspreid aanwezig in het menselijk lichaam. Vooral hoge concentraties worden gevonden in de schildklier, de bijnierschors, de alvleesklier en de lever. Selenium is onderdeel van ongeveer 25 selenoproteïnen en vervult de volgende essentiële functies in het lichaam:
- Antioxidatieve bescherming: Als bestanddeel van glutathionperoxidase is selenium een belangrijk onderdeel van het antioxidatieve afweersysteem van de cel. Het helpt bij het elimineren van waterstofperoxide (H2O2) en lipidenperoxiden, die in verhoogde mate ontstaan bij oxidatieve stress. Op deze manier beschermt selenium de cellen tegen oxidatieve stress.
- Schildklierfunctie: De van selenium afhankelijke thyroxinedeïodinases zijn essentieel voor de schildklier, omdat zij het afsplitsen van jodium uit het hormoon thyroxine katalyseren. Selenium draagt zo bij aan een normale werking van de schildklier.
- Thioredoxine-reductasen: Deze enzymen zijn betrokken bij de RNA-synthese en spelen een rol bij de vorming van disulfidebruggen in het kader van eiwitvouwing. Selenium beïnvloedt zo celgroei en celdeling en draagt bij aan de normale vorming van zaadcellen.
- Functie van haar en nagels: Selenium levert een bijdrage aan het behoud van normaal haar en normale nagels.
- Immuunafweer: De activiteit van de cellen van het immuunsysteem is afhankelijk van selenium. Het spoorelement draagt dus bij aan een normale werking van het afweersysteem van het lichaam.
Aanbevolen dosering en bronnen
Een seleniumbron moet ten minste 15% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van 55 µg selenium bevatten. Goede natuurlijke bronnen van selenium zijn:
- Paranoten
- Zeevruchten (bijv. vis, garnalen)
- Vlees (bijv. rundvlees, kip)
- Volkorenproducten
- Eigeel
Wetenschappelijke onderbouwing
De rol van selenium bij de gezondheid van haar, nagels, de schildklier en het immuunsysteem is goed onderzocht. Meer wetenschappelijke informatie vindt u bij de National Institutes of Health (NIH) en de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA).
Conclusie
Selenium is een belangrijk spoorelement dat van belang is voor de gezondheid van haar, nagels en de werking van het immuunsysteem. Het speelt ook een essentiële rol in de bescherming tegen oxidatieve stress en voor de schildklierfunctie. Door regelmatig voedingsmiddelen te nuttigen die selenium bevatten, kunt u deze belangrijke functies ondersteunen en zo bijdragen aan uw algehele gezondheid.
Goed om te weten: De seleniumvoorziening varieert wereldwijd sterk. In Europese landen zoals Duitsland wordt een gemiddelde inname van ongeveer 40 µg per dag bereikt, terwijl de inname in de VS ongeveer 134 µg per dag bedraagt. Duitsland wordt daarom beschouwd als een typisch gebied met seleniumtekort, omdat de voorziening bij een groot deel van de bevolking onvoldoende is. Het metabolisme van selenomethionine en seleniet vertoont duidelijke verschillen: selenomethionine wordt grotendeels niet-specifiek ingebouwd in lichaamseiwitten, waardoor het niet beschikbaar is voor specifieke seleniumfuncties, terwijl seleniet deze ongewenste effecten niet vertoont. De biologische beschikbaarheid van de seleniumvormen is als volgt: seleniet > selenocysteïne > selenomethionine.
Bronnen: VERORDENING (EU) nr. 432/2012 VAN DE COMMISSIE van 16 mei 2012