Aminozuren voor kinderen met ADHD: werking, toepassing en aanbevelingen

De belangrijkste opmerking vooraf: bespreek de behandeling van ziekten en symptomen van ADHD of concentratieproblemen altijd met uw arts. Het team van Duitse artsen van MyMineralMix heeft deze informatie met de grootst mogelijke zorg samengesteld; vergissingen zijn echter niet uit te sluiten. De effecten van bepaalde aminozuren zijn wetenschappelijk niet definitief opgehelderd.

Aandachtstekort‑hyperactiviteitsstoornis (ADHD) is een veelvoorkomende neuro‑ontwikkelingsstoornis die zowel de aandacht als de impulscontrole bij kinderen kan beïnvloeden. Hoewel medicatie en gedragstherapie de meest gangbare behandelmethoden zijn, zijn veel ouders steeds meer geïnteresseerd in aanvullende, natuurlijke benaderingen om de symptomen te verlichten. Een veelbelovende mogelijkheid zijn aminozuren, die een belangrijke rol spelen in de hersenfunctie en de chemische communicatie in het zenuwstelsel. Maar hoe zouden aminozuren kunnen helpen en welke zijn bijzonder gunstig voor kinderen met ADHD?

Wat zijn aminozuren en hoe werken ze?

Aminozuren zijn de bouwstenen van eiwitten en spelen een centrale rol bij de vorming van neurotransmitters, de chemische boodschappers van de hersenen die verantwoordelijk zijn voor de communicatie tussen zenuwcellen. Een tekort aan bepaalde aminozuren kan de productie van belangrijke neurotransmitters zoals dopamine, serotonine en noradrenaline verstoren, wat op zijn beurt symptomen als onoplettendheid, impulsiviteit en hyperactiviteit kan verergeren – typische kenmerken van ADHD.

In de hersenen zijn met name aminozuren zoals tyrosine, tryptofaan en glutamine van belang, omdat zij als voorlopers dienen voor de productie van dopamine en serotonine. Deze neurotransmitters beïnvloeden stemming, motivatie en algemeen gedrag en spelen daarom een doorslaggevende rol bij ADHD.

Welke aminozuren zijn bijzonder gunstig voor kinderen met ADHD?

Er zijn verschillende aminozuren die een ondersteunend effect kunnen hebben bij kinderen met ADHD:

• Tyrosine: Tyrosine is een aminozuur dat de productie van dopamine en noradrenaline bevordert. Deze neurotransmitters zijn belangrijk voor de regulatie van aandacht, motivatie en stemming. Een tekort aan tyrosine kan leiden tot concentratieproblemen en verhoogde impulsiviteit.
• Tryptofaan: Tryptofaan is een voorloper van serotonine, een andere belangrijke neurotransmitter. Serotonine helpt de stemming te stabiliseren en het gedrag te reguleren. Een tekort aan tryptofaan kan leiden tot prikkelbaarheid, slaapstoornissen en stemmingsschommelingen, die vaak voorkomen bij ADHD.
• Glutamine: Glutamine is een aminozuur dat betrokken is bij de prikkeloverdracht in de hersenen. Een evenwichtig glutamineringssysteem is belangrijk om de juiste balans tussen excitatie en inhibitie in de hersenen te waarborgen. Stoornissen in dit systeem kunnen leiden tot symptomen zoals impulsiviteit en hyperactiviteit.

Studies over aminozuren en ADHD

Wetenschappers uit Rusland onderzochten in een studie de aminozuurconcentraties in het bloedserum van 71 kinderen met ADHD (54 jongens, 17 meisjes) tussen 7 en 14 jaar, evenals van 31 controlevpersonen. De resultaten toonden aan dat ADHD geassocieerd was met veranderingen in de serumconcentraties van aminozuren. Opvallend was dat de kinderen met ADHD 29 procent lagere histidinespiegels hadden vergeleken met de controlegroep, terwijl de serumspiegels van asparaginezuur en glutaminezuur 7 procent hoger waren. Ook de concentraties van glutamine en proline waren significant lager (respectievelijk 10 en 20 procent). Een ander opmerkelijk resultaat was de duidelijk lagere verhouding van glutamine tot glutaminezuur bij de ADHD‑kinderen (28 procent minder).

De auteurs van de studie wezen erop dat deze verschillen kunnen wijzen op een veranderde neurotransmissie bij ADHD. Vooral de verhouding tussen glutaminezuur en glutamine kan duiden op een verstoorde balans tussen excitatie en inhibitie in de hersenen. Daarnaast werd een hogere concentratie hydroxyproline vastgesteld, wat mogelijk verband houdt met een toegenomen gewrichtshypermobiliteit – een fenomeen dat vaker wordt waargenomen bij kinderen met ADHD.

“